wij vernemen dat de prins van Oranje zijn rechten wil vertegenwoordigen.

Ik heb te maken met een dame die telkens wil doen weten dat zij een open kaart spel op prijs zou stellen, ik kan niet verder gaan dan het op prijs stellen dat onze openhartige aanpak wordt gewaardeerd en aanvaarden de bijdrage in politieke zin, een open kaart kan men moeilijk nog spelen wanneer er plekken open zijn gevallen, en een tijdsperiode van meer dan 100 jaren vrouwelijke vertegenwoordiging was toch al bezien als onnavolgbaar, wij hebben ons tenminste niet voor niets bezorgd gemaakt ten aanzien van de draagkracht van leden van de koninklijken familie, ik acht de zaak van belang te stellen dat in een familieverband te leven niet hetzelfde is als een deelname aan geledingen van onze samenleving, mij is een nadere verwoording van de kwestie niet geschonken als mogelijkheid. De Here Here heeft ons land wel behoed voor al te grote rampzalige ontwikkelingen, wij menen evenwel dat voor even een andere tijd lijkt te zijn aangebroken, evenwel het prinseske liet haar stem reeds gedogen aan ons hof, wij geloven in gezonde literatuur en dat het kinderboekenweek is dat wil mij niets zeggen meer dan dat ik daarbuiten sta. De humor van mijn armzalige geweten is wel getekend in het boek Wiplala, dat de heer Godfried Bomans ons deed toekomen in ons 10 e levensjaar als prijs voor een tekenwedstrijd vanuit het bisdom Rotterdam opgezet, het boek heeft evenwel geen grote oplage gekend. Het jaar heette 1957. Uiteraard, een prins doet dit soort dingen niet.