Het moet mij van het hart dat de inzet van een cascadeur de Paris mij gunstiger lijkt dan de harten 3 van 54 kaarten in één hand als waaier uitgespreid, men kan zoiets voor zover ik mijn methoden en technieken goed beheers gemakkelijk converteren naar de teevee presentatie, deze Clemente XX wil ik op straffe van vergoelijking aangeven te hebben mij verkozen in een gedachte van : 'pak mee, nooit weg, mooi mee', en het bezoek van 7 partijen heeft in een vermilderende vorm aangehouden ons terzijde aan te moedigen onze weg te vervolgen waar er een principe heeft ontbroken. Men mag nu ook pauseren en de dingen gaan voor veel ouderen veel te snel wellicht, de jongeren kan het niet boeien wat de politiek uitricht, het gaat ze om de menselijkheid, een verdere stimulering in democatische zin van ons gezag beoog ik niet. Doorgaans is staatsinrichting niet de zaak van een jong land om lang bij stil te willen staan, een Hogedorp lezing zou ik op prijs kunnen stellen, maar ik erken dat ik weinig belangstelling koesterr voor dingen die men zelf ook kan benoemen. De politiek heft altijd haar problemen op, maar ik ben gewoon veel neer te zetten. Ik mag mij helaas niet bemoeien met zienswijzen aangaande mijn persoonlijk optreden, ook bij mij is de gedachte wel eens levendig dat het genoeg zo geweest is. Waar wij bij hoorden willen wij niet een mening over geven.
Wie een besluitvaardigheid van beklijvende aard wil betekenen dient zich een historische basis te verschaffen in het openbaart debat. Politiecie zijn wel eens vermakelijker geweest, in mijn Frankrijk van zo gebleven waarden wordt elke machtige man beschouwd als een pierrot, zij bedoelen de operaties van de Ve republiek daarmee zijn altijd geestverruimend ter heten in monetaire zin. Het klaart alweer een beetje op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Uw reactie is welkom geheten aan de tafel van het hemelse banquet