vrijdag 25 oktober 2013

ter afsluiting van het verhaal van de allesreinigende rivierdelta, wij hebben ook een polder

Monet famille
Het is wellicht geen groot belang voor velen dat ik mij wil bezinnen in de door mij betoonde openhartigheid de belevingen van waarden als gezag en inzicht in de aard van het landsgebied. Ik wil mijn met name beperken omdat ik de indruk kreeg dat er een plotselinge grote toename kwam in de gevolgtrekkingen en besluitvorming naar aanleiding van de inhoud. Een dergelijk invloed van het gezag van mijn woord zou naar het mij voorkomt eerst gediend moeten zijn met een nadere bespreking en bevestiging van enkele vormen van uitdrukking en zienswijze die niet overeenkomen met de constitutionele parlementaire staatsinrichting die in ons land wordt aangehouden en altijd hebben mogen dienen als een voorwaarde voor realiteitsbeslissingen.

Enkele jongere mannen heb ik vandaag wél vanuit een plotseling opkomende socialiteit, een herkenning van de eigenheid van de samenleving en mijn gevoeld verlangen daarin betrokken willen zijn de vraag gesteld: wat zouden jullie ervan vinden wanneer ik eens koning zou zijn. Er werd met instemming en een heldere blik gereageerd op mijn vraag, waarin ik ook even de vraag meenam of er weer zo'n vervreemding het gevolg van zou zijn.
Ik heb het geïnteresseerde tweetal, een van hen verklaarde dat er dan wel volgelingen zouden moeten zijn, dat was voor mij een verrassende wending in mijn beleving van het absoluut gegeven, ik heb hen uitgelegd dat ik van elke stap verslag wilde doen zodat de ontwikkelingen van deze toch op de eerste plaats persoonlijke keuze voor de te verwachten vernieuwing in het staatsbestel voor iedereen begrijpelijk zou blijven. Ik voegde na afloop van de ernst daaraan toe, dat de hond nabij Lobith ons land binnen was komen drijven. Met een groet heb ik mijn weg vervolgd, maar waarom ik zo heb gehandeld is mij niet geopenbaard.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Uw reactie is welkom geheten aan de tafel van het hemelse banquet