de kooiker van het Zuiderpark

het ree hier heb ik van een pagina in Wikipedia die begon in Oregon en uitkwam in Georgië, het ree laat alles aan emotie zien dat ik momenteel in huis heb. 

Ik kwam hier als bij toeval en eigenlijk was ik ertoe aangezet omdat de situatie van het grote hert van Richmond zorgen baart en het niet thuis wil komen in het oude bos maar ook niet erg veel zin heeft om weer weg te gaan. Toen dacht ik als hij nu een reetje krijgt zou dat hem dan niet kunnen helpen om van oud naar nieuw te gaan?

In Richmond wil men graag vernemen hoe ik dit nu zo goed weet, wel, ik heb van het edele deer zijn geur gekregen en ook voor mijzelf kreeg ik van hem meer lucht, van het reukorgaan is niet bekend hoe het precies kan werken en doorgaans zeggen mensen niet zoveel over wat ze ruiken, maar voor mij is het belangrijk te beseffen dat ik niet de alarmgeur van de deer verkreeg en dat ik mij die geur van het oude deer heb aangerekend als van zijn kant mij \zijn vertrouwen schenken, politiek, dat is zo'n kingley deer natuurlijk ook.



%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

Wellington Botanicals

uitspraak: Ik krijg de indruk dat er op het gebied van de heelheid in het Britse deel van onze natuurlijke omgeving wel wat vragen zijn te stellen, het is niet onmogelijk dat het deer kwam vast te zitten omdat de volledigheid van zijn natuurlijke milieubeleving wel was bereikt maar niet meer vatbaar werden geacht door de oude vorst voor verdere mogelijkheden voor voeding en  gezinsuitbreiding, ik weet niet of alle prinsessen ook al bij hem zijn en verder heb ik van de eenden in het \Hertenduin begrepen dat er bij de dieren sprake is van veraderingen in de gender beleving en het rolgedrag, mijn dametjes eend heeft zich verschillende keren in het openbaar vertoond ook voor de camera met twee gentleducks aan haar zijde, flankerend ieder aan een kant.

Mijn conclusie luidt naar inzicht en naar keuze en vanuit bewondering dat het probleem van onze dieren en dus ook van het grote hert van Richmond het best gediend kan zijn in referentie aan waar wij een bouwsel kennen als het Mauritshuis, degene die het bouwen liet heeft er slechts éénmaal overnacht en verder was hij natuurlijk in onze tijd maar weer de slechte man, wat het de Clem aangaat bestaan er reeds langdurig goede relaties met de Braziliaanse stad Sao Paolo waar ik een persoonlijk vertegenwoordiger ooit naar heb bevestigd en Sao Paolo is een erg grote stad.

Vorstenhuizen die 'echt niet meer kunnen' sturen wij niet weg maar richten wij weer op.