in de Nederlanden lijkt alles altijd vanzelf te gaan

Sign In | AddThis

de jager en het edelhart
Nederlandse sage op een tegeltableau

Waarom zouden de mensen in de Nederlanden, daarmee worden meer landschappen bedoeld dan die lage landen bij de zee,  de beperking blijft evenwel dat alle landschappen verenigd zijn als het oeverlandschap nabij een rivier, toch alles zo gemakkelijk afgaan, en deze vraag stel ik niet uitsluitend ten behoeve van het economische bedrijf?

Ik zou een grote kultuurzonde begaan indien ik het nationaal vereend karakter zou kunnen verklaren, beschrijvenderwijs een benadering aangeven in poetische zin staat evenwel eenieder vrij die dit als vrijelijk te verlenen gave heeft ontvangen. Ik geloof niet dat ik dikwijls zo een beschrijving heb ingezien, de bron van mijn woorden is gedeeltelijk gebaseerd op vanuit onderzoek ontstaan inzicht, gedeeltelijk op een persoonlijke roeping tot mijn taak, het litteraire talent is mij toegevoegd om aan te wenden met een nuttig doel, en eigenlijk vinden mijn woorden ook hun grond in een liefde voor onze landen en de vereende volkeren om deze heen en die liefde verklaren kan geen mens in deze wereld. Overigens geloof ik, dat ik er zelf ook behoefte aan heb  een gedachte over de volkeren binnen de enclave van het Nederduits taalgebied tot uitdrukking te brengen, ik versta vanuit mijn zending tot land en volk de aanwezige behoefte in de samenleving zichzelf te herkennen in een niet zeer kunstzinnige wijze.

kerk van 't Heijke - Tilburg
schildering op papier - ca. 1685

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%5

De mensen in de Nederlanden zijn eenvoudig, goedmenend en onbaatzuchtig, in een waterrijk gebied is de gezondheid altijd goed te heten en verdwijnen ziektes sneller dan elders, gastvrijheid is evenwel niet aangemerkt als de hoogst aangemerkte deugd, maar een deugdzaam leven wordt in  Nederland als een voorwaarde voor een gezonde deelname aan de samenleving beschouwd. Inzicht in de nuttige mogelijkheden van een economisch beleven van en voor de deugdzaamheid in het onderling menselijk verkeer is ons ten deel gevallen als een talent voortkomende uit het gedeelde nuchtere oordeelsvermogen, de maatschappij en de kultuur worden opgevat als oorspronkelijke waarden om te onderhouden en te benutten in het belang van iedereen, erg chauvinistisch is de Nederlander daarin niet want dat zou niet gezellig zijn en het ligt in het volkskarakter niemand uit te willen sluiten. Deze gezelligheid hier genoemd als een motief is een gebied van het meest eigene dat de mensen als kenmerkend genoegen met elkaar verbindt, de sociale behoefte treft men nergens ter wereld in die vorm aan, behalve natuurlijk bij de Boeren van Suid Afrika maar Boerebur wil dat onderwerp uit discretie voor het ogenblik niet bespreken. Het enige dat nog te vermelden rest is dat Nederlanders zich overal ter wereld thuis kunnen voelen en als graag geziene gast door velen kulturen worden beschouwd, en dit niet alleen in onze tijd maar in een altijd durend heden.