eindelijk komt het ertoe openlijk mijn beklag te kunnen doen, ik ben ook een beetje verstoord

het kasteel van Versailles op een aquarel
de zuidgevel met het gastenverblijf
tuin met vijvers en fonteienen

Indien men iets heeft misgedaan dan kan men dat zelf weer rechtzetten als de schade niet onomkeerbaar was, maar zelfs indien zo valt er toch altijd wel wat mee te doen, en leven houdt te dikwijls in ook daadwerkelijk te besluiten tot een verder gaan dan dat ik bij de pakken neer ga zitten en tot niets meer komen kan, ik ben mij ervan bewust dat er verteld wordt dat doorgaans de dingen waarin ik mij benadeeld voel door mijzelf werden teweeg gebracht, wie ben ik dat ik daarover langer zwijgen zal een situatie heeft men nimmer zelf gecreëerd, je kunt wel jezelf goed in de nesten werken en de samenleving erkent de vergeving niet in dezelfde zin als de kerk deze vrije daad van bestemming en  hernieuwing kent en erkent.

Evenals elke andere mens dien ik te beseffen dat de grenzen van mijn vrijheid zijn gelegen bij de ander en diens vrijheid, mogelijk dat ik hiermee overtreed de regels van mijn huis, maar voor de dikke boeken heb ik niet de tijd meer of het geduld, het leven is wat mij betreft bij nader inzien toch een goede zaak gebleken, maar zonder de steun van buitenaf die ik heb mogen ontvangen zou het alles niet zo zijn gelopen, enige bewust inzicht voor het eigen voordeel ontbreekt of ontbrak mij helaas in sterke mate, althans dat is de mening van de omstanders in de dramatiek.




Ik heb er evenwel een groot gegeven goed in mogen vinden om met mijn leven en wijze van aanpak en inzicht en met behulp van de talenten die ik heb ontvangen en naar een evenwichtige toepassingsvaardigheid heb ontwikkeld, de andere mens in zijn behoeftigheid te mogen bijstaan. Ik ben leraar geworden naar geweten voorbeeld heb ik de angsten van ons land eens in de ogen gezien en heb gezegd: 'haal dit weg van mij', hetgeen de mensen werkelijk zouden behoeven is van een andere of om flitz systeem gegeven zaak waarin ik mijn vrijheid niet als thans zeer werkzaam wil beschouwen, van die men naast gezegd wordt er niet aan te ontkomen is valt eenvoudigweg de beurt toe zijn situatie zelf, zelfstandig en mogelijk zonder hulp van buiten  aan te ontkomen, er valt met een oordelend denkpatroon van verstandig gekozen vrijheid en de goede wil altijd wel wat te kunnen verzinnen bij de heden ons geboden zaak, het betreft hier een vleeshouwersbedrijf noordelijk van het met zo nobele inzet van aandacht voor al hetgeen de bloemen ons mogen toevertrouwen gediend hebbende veld van overweging in de heuvels van het geliefd Toscaner land, mijn belang luidt dat het de mij gewonnen vrijheid is geworden te besluiten in mijn overwegingen en motieven het belang dat die andere mens dan die ik zelve ben niet voldoende bedeeld zou zijn en daarmee ik zal willen die andere mens die aan mijn deur klopt de moed en deemoed te mogen schenken waarmee hij op zijn beurt weer verder gaat.

De waarheid ligt zoals gewoonlijk in het midden maar ik ben het er zeker niet mee  eens dat sommigen nog altijd menen dat al wat ik aan voordelen en goede zin verkreeg mij maar aan is komen waaien, men wenst liever dat de mij betoonde eer en waardering mij niet zouden toekomen geloof ik langzamerhand, het is mijn antwoord dat ik waardig was bevonden mijn talenten te ontvangen in de mate die mij toekwam en voor een volk kan daarin zijn eer en goede wil voor behouden zijn gebleken.

Met de inhoud van de christelijke boodschap moet men voor zover ik heb geleerd altijd voorzichtig omgaan en ook op het gebied van IT verstandhouding veel onvermogen geweten kan worden aan een soort verrotting en vergankelijkheid van het materiaal. Wie wil roemen in de Heer mag dat wat mij betreft naar behoeven doen, schouderklopjes vanuit den Hoge kreeg ik vandaag natuurlijk wel al in voldoende mate en het moment van vreugde was erin gelegen toen ik bemerkte dat mijn God, Vader en Heer geluk deelachtig was geworden met het bemerken van mijn vaardigheid en ijver, het is zijn innige wens dat mij gelegenheid geboden wordt ook zelf voldoening te verkrijgen en waardering voor hetgeen ik nog niet geheel kan onderscheiden als in het woord van de profeet en het besluit van de vorst getekende woord.

een reisje met de trein in Oraniënburgerland
is wellicht mijn beloning geworden

Ik kom aardig vooruit in een getrouwe getuigenis maar helaas wil ik ontkennen dat deze er een is van christelijke oorsprong, mijn naam Clemens ben ik zo langzamerhand gaan haten en de toevoeging als ware ik een pauselijk tegenwicht in het terrein van de domheden van een absolutistisch denken in deze door mij gevreesde, verwachte en gekozen te naam stelling van een Clemens XX heb ik slechts uit rationele overwegingen op mij genomen, ik moet zeggen al hetgeen ik in de heilige titel onderneem daar slaag ik in, ik koester evenwel niet de verwachting dat het patroon blijvende is, 'karwei gedaan verder gaan' luidt ook hierin mijn devies, en anders is het in deze niet.

USA - 1856 - harvest hymn
het zal de lezer niet bekend zijn maar ik ontwaar
het davidische oogstmotief 

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

Alles heb ik jullie willen geven, behalve een enthousiaste instemming met de zienswijze dat ik zo'n persoon zou zijn die men 'cool' wil noemen, helaas moet ik erop wijzen dat U voorzichtig moet worden met het verstaan van mijn woorden indien deze indruk bij U werd gewekt. U begrijpt heel goed dat ik eerder dan een verkild hart te hebben overgehouden de warmte van jullie liefde heb moeten ontberen, waarin ten aanzien van de mensen die mij hebben leren kennen als een geroepene in de Heer het zo lange tijd heeft ontbroken, ook in de romantiek is een koude denkwijze niet erg een ideaal terwijl kwelzucht beschouwd werd als  een onproductieve emotie. 

De rode kleuren van het letterschrift in Georgia ontleen ik aan de referentie in het vergiftig zuinig geleidetuig ener Franse kardinalenhoed, ik dacht tot nu toe dat een kardinaal als kleur te dragen had paars maar dat is dus anders en verschillend overal en altijd, de gekraakte schoft draagt op de zondag een rood hansop. Ik leef met de gedachte dat diverse groeperingen rondom de butte de Montmartre niet erg gelukkig zouden zijn met de wetenschap dat ik getuig van een daadwerkelijk grote liefde en belangstelling voor het Franse volk, ik wil afspreken dat er niet verder mag worden gegaan dan de vaststelling dat ik veel begrip kreeg voor de belangen van het Franse volk, en dat het nog moeilijk werd ook toen ons bleek dat het Franse volk als demografische  eenheid geen bestaansrede heeft, ik ervaar mijn persoonlijk beleven als ten goede gekeerd en geborgen in het Huis van Bourgondiëen, en dat huis is verheven boven een politieke nationaliteit, op een ander wijze kan ik de vertrouwelijkheid vanuit de geschiedenis tot mij gekomen als het zegel op mijn schouders aangebracht niet bewaarheid doen worden. 

Het is opmerkelijk dat het Bourgondische gebied geen zeëen kende behalve in het grafelijke gewest van Holland en Zeeland, ik acht het niet onwaarschijnlijk dat de grafelijke rechten in deze mij zijn toegevallen vanuit een godsdienstige vertrouwelijkheid zo kenmerkend voor het bescheiden karakter dat mij de rode mantel van de ridderschap in het gulden vlies bij vol bewustzijn aandroeg, een ketting werd daarbij niet overreikt. 

'Eenieder begrijpe het zijne', zo luidt het door mij verkozen ridderlijk parool.