donderdag 19 september 2013

merkwaardig, ik heb het almaar erg druk en aan belevingen van macht is geen gebrek

Het is misschien wel zo dat dat persoon dat zoveel weten kan, tot op het laatste is blijven denken dat hij ook  weten kan hoe of hij dan wel was bedoeld als mens. En dat, mijn zeer geacht auditorium en visionair publicitair consortium, dat behoort nu eenmaal tot het rijk van de grote koninginnen zoals de beroemde dame Semiramis, je weet niet wát je overkomt maar wel dát zij er is, het fijne is er niet over bekend maar daarvan later, voor die Here God de Vader die een vertrouwder aanblik biedt en geeft, wordt nu zo langzamerhand in ons huis als uitdrukking van even groot zo onverstand enigszins ongepast, je af te vragen hoe het dan wel toegaat in de omslag tot een wat reëeler uitdrukking voor de inhoud van de vraag. Zolang ik mij kan heugen heb ik met dat geweten doen tegelijkertijd de grootste moeite moeten doen. 





Ik kan in een beleving die meer aanvaardbaar wordt geacht dan die van zekere heer die afgelopen nacht van mij vertrok, met een gerust hart aannemen, dat als er dan iets van mij wordt verwacht de weg om daaraan tegemoetkoning te verschaffen heel langzaam aan ons wordt bekend. 

Dat ik telkens maar wil denken dat het alles wonderlijke dingen zijn, en tegelijkertijd in mijn nek gefluister hoor dat ik zo groot zou zijn, het moet mij af van het milde hart dat is een zeer ernstig venijn.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Uw reactie is welkom geheten aan de tafel van het hemelse banquet