huugeshuu
de botanische tuin in Pisa /giardini medici compositi
hoofdgebouw met bibliotheek en archief/toegang op verzoek/service kosteloos mogelijk
‘die man heeft ook altijd wat’, hoor ik in de menigte om mij heen in de vorm dat ik eindelijk in de normale mensen wereld ben aangeland, waar de mensen met elkaar keuvelen en je als het ware een beetje het derde wiel van de bakfiets wordt, ik kan helaas niet mij in het gesprek mengen, gedachtenkracht bestaat misschien wel maar het lijkt mij een tijdrovende aangelegenheid en daarom hebben we nu juist het internet, ongevraagd mijn mond open te doen dat lijkt mij in het Nederland waarin er wat het mij betreft toch een wat gespannen gesprek plaats vindt nu niet een erg gunstige zaak. En als ik dan wat vaagjes wél aanwezig zou mogen zijn in het door mij dus opgemerkte openbaar geworden debat, dan zou men snel zo leeft de vraag die ook de mijne is gaan zeggen: ‘wel beste vent, het was wel alles heel erg goed bedoeld en aardig opgesteld, maar wie je dan wèl bent dat werd ons niet bekend, ik weet niet wie je bent’. wie lang genoeg gehakt heeft met het bijltje van het onvolkomen sentiment die weet wel beter, dat er wel meer aan je fiets gehangen wordt dat nu niet bepaald met ‘makkelijk zat’ omschreven wordt, ….en nadat er aan het einde soms ook nog wordt gesteld ‘waar kies je voor’ dat doet de deur dicht voor een mens die al te lang geweten heeft dat paarlemoer alleen maar leiden kan tot een misnoegelijke van tevoren opgediende vorm van lucratief consensus. De vraag of je soms jezelf beschouwen moet als een soort gevaarlijk dier, die is in zekere zin ook eventjes aan mijn gedachtendroombestaan ontvent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Uw reactie is welkom geheten aan de tafel van het hemelse banquet